| تبليغات | X |
گفت : من دوستِ مریضِ تختِ یازده اَم، حالش چه طوره؟
گفتند : مرگ مغزی شده، فقط قلبش کار می کنه....
گفت : خوش به حالش، همیشه همین آرزو رو داشت....
گفتند : منظورمون اینه که دیگه خیلی امیدی نیست برگرده.....
گفت : آره، دیگه بر نمی گرده این جا...
نوشته شده توسط سید سلمان خلیفه سلطانی در سه شنبه 30 بهمن1386 | نوشته شده توسط سید سلمان خلیفه سلطانی در شنبه 27 بهمن1386 | داشتم می گفتم شنیده ام : خیلی هایمان یادمان می رود فردایی هم هست ؛ ولی
بیشترمان یادمان می رود فردایی شاید نباشد...
که آمد...
عصبانی بود...
گفت : « همین روزهاست که طرح پلاک کردن آدم ها را اعلام کنند »
گفت : « چرا خدا فکر نکرد که زمین اصطبل مناسبی برای انسان نیست؟ »
گفت : « زنم حاضر است مرا با یک کرم ضد آفتاب خارجی عوض کند »
گفت : « از وقتی بیان آزاد شد دیگر نمی شنوم »
ساکت شد....
دکتر با بی حوصلگی نسخه اش را نوشت....
دوباره برگ های زرد...
نوشته شده توسط سید سلمان خلیفه سلطانی در سه شنبه 23 بهمن1386 | چند ساعت می گذرد.. دوباره له له می زنیم... باید کاری کرد...
فکر می کنیم... با دقت دستبرد به بانک را طراحی می کنیم...
دیگر پشه ها و زالو های تعلیم دیده ی مان از پس رفع این عطش بر نمی آیند....
باید بانک خون را خالی کنیم....
نوشته شده توسط سید سلمان خلیفه سلطانی در پنجشنبه 18 بهمن1386 | منتظر دیروزم تا بیاید و در آن فکر کنم که از فردا شروع خواهم کرد....
حسرت فردا را می خورم که در آن با خود خواهم گفت : آه دیروز هم شروع نکردم.....
فقط امروز باید برود چه از این طرف چه از آن طرف.....
نوشته شده توسط سید سلمان خلیفه سلطانی در جمعه 12 بهمن1386 | 